×

از مزارع زاهدان تا بازارهای تشنه گوجه؛
زاهدان در سودای توسعه تولید گوجه خارج از فصل

  • کد نوشته: 27138
  • ۲۴ آبان ۱۴۰۵
  • ۰
  • توسعه کشت گوجه‌فرنگی در زاهدان با اشتغال‌زایی بیش از ۲۴۰ نفر، افزایش سطح زیر کشت به ۲۰۰ هکتار را هدف گرفته است؛ ظرفیتی که با حمایت از تولیدکنندگان می‌تواند سهم این شهرستان را در تأمین بازار افزایش دهد.
    زاهدان در سودای توسعه تولید گوجه خارج از فصل

    به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون»، کشاورزی در مناطق کم‌آب بیش از هر زمان دیگری به بهره‌وری، مدیریت منابع و انتخاب الگوی کشت متناسب با شرایط اقلیمی نیاز دارد؛ رویکردی که در کنار افزایش تولید، می‌تواند هزینه‌های کشاورزان را کنترل و زمینه حضور مؤثرتر محصولات در بازار را فراهم کند.

    در این میان، تولید محصولات خارج از فصل از ظرفیت‌هایی است که می‌تواند مزیت اقلیمی برخی مناطق را به فرصت اقتصادی تبدیل کند. زاهدان نیز با برخورداری از ظرفیت‌های کشاورزی و توسعه فعالیت‌های گلخانه‌ای، در مسیر گسترش کشت محصولاتی همچون گوجه‌فرنگی، خیار و فلفل‌دلمه‌ای قرار گرفته است؛ محصولاتی که مدیریت زمان تولید و عرضه آن‌ها می‌تواند به تأمین نیاز بازار در دوره‌های مختلف سال کمک کند.

     

    کشت گلخانه‌ای؛ فرصتی برای عبور از محدودیت‌های اقلیمی
    علی رضایی، یکی از گلخانه‌داران زاهدانی، در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون» بیان کرد: شرایط اقلیمی منطقه و ظرفیت‌های موجود، فرصت مناسبی برای توسعه فعالیت‌های گلخانه‌ای و تولید محصولاتی مانند گوجه‌فرنگی، خیار و فلفل‌دلمه‌ای فراهم کرده است.

    وی افزود: یکی از مهم‌ترین مزیت‌های کشت گلخانه‌ای، امکان کنترل شرایط محیطی و برنامه‌ریزی برای زمان تولید و برداشت محصولات است؛ ظرفیتی که می‌تواند به عرضه مستمر محصولات کشاورزی و تأمین نیاز بازار در فصل‌های مختلف سال کمک کند.

    این گلخانه‌دار با اشاره به ضرورت مدیریت منابع آبی تصریح کرد: در شرایطی که کشاورزی منطقه با محدودیت منابع آب مواجه است، استفاده از روش‌های نوین آبیاری و مدیریت دقیق مصرف آب در واحدهای گلخانه‌ای، نقش مهمی در افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌های تولید دارد.

    هزینه سرمایه‌گذاری؛ مانعی بر سر راه توسعه گلخانه‌ها
    رضایی با بیان اینکه توسعه فعالیت‌های گلخانه‌ای نیازمند سرمایه‌گذاری اولیه قابل‌توجه است، خاطرنشان کرد: هزینه احداث سازه‌های گلخانه‌ای، تهیه تجهیزات، تأمین نهاده‌های کشاورزی و مخارج نگهداری از جمله موانعی است که ورود کشاورزان به این حوزه را دشوار می‌کند.

    وی ادامه داد: ارائه تسهیلات متناسب با هزینه‌های واقعی تولید، حمایت‌های فنی و تسهیل دسترسی تولیدکنندگان به تجهیزات و نهاده‌های موردنیاز می‌تواند زمینه توسعه واحدهای گلخانه‌ای و افزایش تولید محصولات خارج از فصل را فراهم کند.

    این فعال بخش کشاورزی تأکید کرد: گسترش کشت گلخانه‌ای علاوه بر افزایش ظرفیت تولید، فرصت مناسبی برای ایجاد اشتغال و بهره‌گیری از توان نیروهای بومی منطقه فراهم می‌کند.

    وی در پایان گفت: با برنامه‌ریزی اصولی و حمایت دستگاه‌های متولی، زاهدان می‌تواند سهم بیشتری در تولید محصولات گلخانه‌ای و تأمین نیاز بازار استان داشته باشد.

    بیش از ۹۰ درصد مزارع گوجه زاهدان به آبیاری نوین مجهز است

    محمد لکزایی، مدیر جهاد کشاورزی زاهدان، در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون» بیان کرد: میانگین عملکرد مزارع گوجه‌فرنگی در این شهرستان حدود ۳۵ تن در هکتار است و کشت این محصول در دو فصل بهار و تابستان انجام می‌شود.

    وی با اشاره به اقدامات انجام‌شده برای مدیریت مصرف آب در بخش کشاورزی تصریح کرد: بیش از ۹۰ درصد مزارع گوجه‌فرنگی زاهدان با روش کشت نشایی و بهره‌گیری از سیستم آبیاری نوین نوار تیپ فعالیت می‌کنند که این شیوه در کاهش مصرف آب و افزایش بهره‌وری تولید نقش مؤثری دارد.

    مدیر جهاد کشاورزی زاهدان با تأکید بر اهمیت زمان عرضه محصولات کشاورزی اظهار کرد: تولید و عرضه گوجه‌فرنگی در زمان مناسب می‌تواند علاوه بر افزایش سودآوری کشاورزان، به تأمین نیاز بازار و متعادل‌سازی قیمت این محصول پرمصرف کمک کند.

    برداشت گوجه‌فرنگی برای بیش از ۲۴۰ نفر اشتغال ایجاد کرد
    لکزایی با اشاره به ظرفیت اشتغال‌زایی کشت گوجه‌فرنگی گفت: فعالیت‌های مرتبط با برداشت این محصول در شهرستان زاهدان زمینه اشتغال مستقیم بیش از ۲۴۰ نفر را فراهم کرده است.

    وی در پایان خاطرنشان کرد: با توجه به استقبال کشاورزان و شرایط مناسب کشت، برنامه‌ریزی شده است سطح زیر کشت گوجه‌فرنگی در زاهدان در سال آینده به ۲۰۰ هکتار افزایش یابد.

    توسعه کشت گوجه‌فرنگی در زاهدان، زمانی به یک مزیت اقتصادی ماندگار تبدیل می‌شود که افزایش سطح زیر کشت با مدیریت منابع آب، کاهش هزینه‌های تولید و دسترسی مطمئن به بازار همراه باشد. رسیدن به هدف ۲۰۰ هکتاری، بدون توجه به زنجیره پس از تولید، نمی‌تواند به‌تنهایی تضمین‌کننده سودآوری کشاورزان باشد.

    از این رو، در کنار برنامه توسعه کشت، تعیین تکلیف زیرساخت‌های بسته‌بندی، نگهداری و حمل‌ونقل محصول، تسهیل دسترسی تولیدکنندگان به تسهیلات و ایجاد مسیرهای مطمئن عرضه، ضرورتی است که باید در برنامه دستگاه‌های متولی قرار گیرد تا افزایش تولید، به جای انباشت محصول و کاهش قدرت چانه‌زنی کشاورز، به درآمد بیشتر تولیدکننده و تأمین مناسب‌تر بازار منجر شود.

    انتهای خبر/

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *