دبیر جمعیت پیشرفت و عدالت در سیستان و بلوچستان:نسخه توسعه سیستانوبلوچستان در اتصال ظرفیتها نهفته است
محمود جوادیانفر در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «صبح هامون» با تشریح مهمترین مسائل و ظرفیتهای سیستان و بلوچستان، بر ضرورت عبور از مدیریت پروژهای و حرکت به سمت یک نقشه راه یکپارچه برای توسعه تأکید کرد.
وی با بیان اینکه سیستان و بلوچستان همزمان با چالشهایی در حوزههای آب، اشتغال، زیرساخت، حملونقل، آموزش، سلامت و معیشت مواجه است، اظهار کرد: توسعه زمانی محقق میشود که این مسائل بهصورت جداگانه دیده نشوند، بلکه در قالب یک زنجیره بههمپیوسته مدیریت شوند.
جوادیانفر با اشاره به ظرفیتهای گسترده استان در حوزههای مرزی، دریایی، معدنی، کشاورزی، گردشگری و نیروی انسانی جوان، گفت: مسئله سیستان و بلوچستان کمبود ظرفیت نیست، بلکه تبدیل ظرفیتها به مزیت اقتصادی و اجتماعی پایدار است.
وی افزود: داشتن ظرفیت با بالفعل کردن آن تفاوت دارد؛ برای نمونه، وجود معدن بهتنهایی توسعه ایجاد نمیکند و زمانی میتواند به اشتغال و رونق اقتصادی منجر شود که راه، انرژی، آب، صنایع فرآوری، نیروی متخصص و بازار نیز در کنار آن شکل گرفته باشد.
ضرورت عبور از نگاه پروژهمحور
دبیر جمعیت پیشرفت و عدالت در سیستان و بلوچستان ادامه داد: باید از نگاه پروژهمحور به نگاه زنجیرهمحور رسید؛ به این معنا که در بخش معدن، مسیر استخراج تا فرآوری، صنایع پاییندستی، حملونقل، صادرات و اشتغال محلی همزمان دیده شود.
وی درباره ظرفیت بندر چابهار نیز بیان کرد: چابهار زمانی میتواند به موتور توسعه تبدیل شود که در کنار آن شبکه ریلی، جادهای، لجستیکی، صنعتی، خدماتی و تجاری شکل بگیرد.
جوادیانفر تأکید کرد: در بخش کشاورزی نیز نباید صرفاً تولید را مورد توجه قرار داد، بلکه زنجیره سرد، بستهبندی، فرآوری، برندینگ و صادرات باید همزمان توسعه پیدا کند تا اقتصاد استان از خامفروشی و فعالیتهای کمارزش به سمت اقتصاد مولد و ارزشآفرین حرکت کند.
آب؛ مسئلهای فراتر از یک پروژه عمرانی
وی آب را یکی از مسائل محوری توسعه استان دانست و گفت: آب برای سیستان و بلوچستان صرفاً یک موضوع عمرانی نیست، بلکه مسئلهای امنیتی، اجتماعی، اقتصادی و حتی جمعیتی است.
جوادیانفر افزود: در سیستان، آب، معیشت و ریزگردها به یکدیگر متصل هستند و در جنوب استان نیز توسعه اقتصادی بدون برنامهریزی دقیق برای منابع آب امکانپذیر نیست.
وی تصریح کرد: میان پروژههای تأمین آب، مدیریت مصرف، کاهش هدررفت، بازچرخانی آب، اصلاح الگوی کشت و توسعه فعالیتهای اقتصادی کمآببر باید ارتباط واقعی ایجاد شود و هر تصمیم توسعهای در استان، یک پیوست آبی داشته باشد.
ریل بهتنهایی توسعه نمیآورد
دبیر جمعیت پیشرفت و عدالت استان درباره راهآهن چابهار ـ زاهدان نیز گفت: این خط ریلی را نباید صرفاً یک پروژه حملونقلی دید، بلکه باید آن را بخشی از زیرساخت اتصال جنوب شرق ایران به شبکههای تجاری منطقه دانست.
وی ادامه داد: اگر راهآهن در کنار توسعه شبکه جادهای، لجستیکی و صنعتی قرار گیرد، میتواند زمینه شکلگیری یک اکوسیستم اقتصادی را فراهم کند، اما ریل بهتنهایی اشتغال ایجاد نمیکند؛ بلکه «ریل، بندر، صنعت، تجارت و خدمات لجستیکی» در کنار یکدیگر میتوانند ارزش افزوده ایجاد کنند.
جوادیانفر خاطرنشان کرد: اگر واگن وارد استان شود اما ارزش افزوده خارج از استان شکل بگیرد، سهم مردم از این تحول محدود خواهد بود.
چابهار باید به محور توسعه تبدیل شود
وی با تأکید بر نقش راهبردی چابهار گفت: چابهار را باید یک محور توسعه دید، نه صرفاً یک بندر؛ ظرفیت این منطقه میتواند بر اقتصاد کل سیستان و بلوچستان و حتی شرق کشور اثرگذار باشد.
جوادیانفر افزود: حرکت از بندر به سمت ایجاد یک زنجیره کامل اقتصادی، از حملونقل و لجستیک گرفته تا صنایع، خدمات، گردشگری، شیلات و صادرات، میتواند زمینه استفاده مؤثرتر از ظرفیتهای استان را فراهم کند.
وی در پایان بر ضرورت مشارکت بیشتر مردم و بخش خصوصی در اقتصاد استان تأکید کرد و گفت: مسیر توسعه سیستان و بلوچستان از کنار هم قرار گرفتن ظرفیتها و تبدیل آنها به یک زنجیره منسجم اقتصادی و اجتماعی میگذرد؛ زنجیرهای که در نهایت باید به ارزش افزوده، اشتغال پایدار و سهم بیشتر مردم استان از ظرفیتهای سرزمین خود منجر شود.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید