روایت ایثار و مقاومت یک آزاده از سالهای دفاع مقدس؛آزاده دفاع مقدس، روایتگر نجات همرزمان در اسارت
حسن صاحبدل در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون» با اشاره به سالهای حضور خود در جبهههای حق علیه باطل بیان کرد: از تاریخ ۶ فروردین ۱۳۶۲ تا ۳۱ تیر ۱۳۶۷ بهصورت مستمر در جبههها حضور داشتم و در عملیاتهای مختلف دوران دفاع مقدس شرکت کردم.
وی افزود: در طول دوران دفاع مقدس در عملیاتهای خیبر، بدر، کربلای ۵، کربلای ۶، قادر، کربلای ۸ و مرصاد حضور داشتم و در عملیاتهای خیبر، بدر و کربلای ۵ نیز بهعنوان رزمنده لشکر ۵ نصر سپاه پاسداران در مناطق عملیاتی حضور پیدا کردم.
این آزاده دفاع مقدس ادامه داد: در جریان عملیات مرصاد و در منطقه عملیاتی جنوب، روستای ذوبیدات عراق، به اسارت نیروهای بعثی درآمدم و پس از دو سال و نزدیک به دو ماه اسارت، سرانجام در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۶۹ آزاد شدم و به میهن اسلامی بازگشتم.
صاحبدل سالهای دفاع مقدس و اسارت را بخشی ماندگار از زندگی خود دانست و گفت: این سالها برای من یادآور ایستادگی، ایثار، مقاومت و وفاداری به میهن و آرمانهای دفاع مقدس است؛ روزهایی که رزمندگان و آزادگان باوجود دشواریهای فراوان، دست از مقاومت و پایبندی به ارزشهای خود برنداشتند.
وی با بیان اینکه یکی از ماندگارترین خاطرات دوران اسارتش به کمک به درمان همرزمان بیمار مربوط میشود، اظهار کرد: در اردوگاه ۱۸ عراق، به دلیل کمبود شدید دارو و امکانات پزشکی، بسیاری از اسرا با بیماریهای عفونی و گوارشی دستوپنجه نرم میکردند و متأسفانه این بیماریها حتی جان تعدادی از آنان را گرفت.
این آزاده افزود: پیش از اسارت دوره کمکهای اولیه را گذرانده بودم و به همین دلیل مسئول رسیدگی به بیماران عفونی شدم. شرایط اردوگاه بسیار سخت بود و هیچ امکانات آزمایشگاهی در اختیار نداشتیم، اما تلاش میکردیم با هر وسیلهای که در دسترس بود به همرزمان بیمار کمک کنیم.
صاحبدل ادامه داد: برای بررسی نمونههای بیماران، حتی از یکتکه کارتن استفاده میکردم و بهصورت کاملاً ابتدایی و سنتی وضعیت نمونهها را بررسی میکردم. باتکیهبر تجربه و آموختههایی که داشتم، نوع عفونت و بیماری را تشخیص میدادم و نتیجه بررسی را در اختیار پزشک اردوگاه قرار میدادم تا بر اساس آن، داروی مناسب برای بیمار تجویز شود.
وی گفت: بهتدریج بیمارانی که ماهها از بیماری رنج میبردند، بهبود پیدا کردند و وضعیت بیماری در اردوگاه نیز کنترل شد. اقدامات انجامشده موردتوجه مسئولان عراقی و کادر پزشکی بغداد قرار گرفت و از من به دلیل این تلاشها تقدیر شد.
این آزاده دفاع مقدس تأکید کرد: باوجود همه این تقدیرها، برای من نجات جان همرزمانم اهمیت بیشتری داشت و هیچگاه هدفم دریافت تشویق یا تقدیر نبود.
صاحبدل خاطرنشان کرد: در آن روزهای سخت اسارت، کمک به همرزمان بیمار را وظیفه خود میدانستم و خوشحالم که با همان امکانات اندک توانستم گرهی از درد و رنج دوستان و همرزمان باز کنم.
وی افزود: دوران اسارت با تمام سختیهایش درسهای بزرگی از صبر، مقاومت، همدلی و مسئولیتپذیری به من آموخت؛ درسهایی که همچنان پس از سالها در ذهن و زندگی من ماندگار است.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید