کارشناس جامعه شناسی شهرستان نیمروز مطرح کرد:ازدواج جوانان، قربانی انتظارات و مشکلات
علیرضا کیخا در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون یه نقل از «عصرهامون»، بیان کرد: تأخیر در تشکیل خانواده را باید از منظر تحولات عمیق اجتماعی بررسی کرد؛ زیرا آنچه امروز در این زمینه مشاهده می‌شود، تنها نتیجه مشکلات مالی یا فراهم نبودن امکانات اولیه نیست، بلکه نوع نگاه افراد به آینده، مسئولیت‌پذیری و حتی مفهوم زندگی مشترک نیز دستخوش تغییر شده است.
وی افزود: در گذشته، تشکیل خانواده برای بسیاری از افراد یکی از مسیرهای اصلی ورود به مرحله جدید زندگی بود، اما اکنون بخشی از جوانان ترجیح می‌دهند ابتدا تمام ابعاد فردی، تحصیلی، شغلی و اقتصادی خود را تثبیت کنند و سپس به ازدواج بیندیشند. این رویکرد در ظاهر منطقی به نظر می‌رسد، اما زمانی به مانع تبدیل می‌شود که دستیابی به شرایط کاملاً مطلوب، به یک انتظار پایان‌ناپذیر تبدیل شود.
این کارشناس اجتماعی عنوان کرد: زندگی اجتماعی همواره با عدم قطعیت همراه است و نمی‌توان انتظار داشت تمام نگرانی‌های آینده پیش از ازدواج برطرف شوند. آنچه اهمیت دارد، برخورداری از حداقلی از آمادگی، شناخت متقابل و توانایی پذیرش مسئولیت است. تبدیل آمادگی برای ازدواج به انتظار برای رسیدن به شرایط بی‌نقص، می‌تواند فرصت تصمیم‌گیری را به تعویق بیندازد.
کیخا با اشاره به تحولات فرهنگی و اجتماعی خاطرنشان کرد: یکی از موضوعات قابل بررسی، تغییر برداشت جوانان از تعهد و مسئولیت مشترک است. در شرایطی که فردگرایی در برخی بخش‌های جامعه پررنگ‌تر شده و استقلال شخصی اهمیت بیشتری یافته است، گاهی زندگی مشترک به‌جای آنکه فرصتی برای رشد دوطرفه تلقی شود، به‌عنوان محدودیتی برای آزادی‌های فردی تصور می‌شود.
وی ادامه داد: البته استقلال فردی و داشتن اهداف شخصی هیچ تعارضی با ازدواج موفق ندارد؛ مسئله زمانی شکل می‌گیرد که افراد توانایی ایجاد تعادل میان خواسته‌های شخصی و مسئولیت‌های مشترک را نداشته باشند. ازدواج سالم به معنای کنار گذاشتن هویت فردی نیست، بلکه مستلزم یادگیری مشارکت، گفتگو، انعطاف‌پذیری و احترام به تفاوت‌هاست.
کارشناس اجتماعی همچنین تأکید کرد: بخشی از نگرانی جوانان نیز از مشاهده اختلافات خانوادگی، تعارض‌های حل‌نشده و تجربه‌های ناموفق اطرافیان ناشی می‌شود. وقتی فرد نمونه‌های متعددی از روابط ناپایدار را در محیط پیرامون خود می‌بیند، ممکن است نسبت به آینده زندگی مشترک دچار بدبینی شود. در چنین شرایطی، آموزش مهارت‌های ارتباطی و معرفی الگوهای واقعی از خانواده‌های موفق اهمیت فراوانی پیدا می‌کند.
وی با تشریح پیامدهای روانی تأخیر ناخواسته در ازدواج گفت: نباید مجرد ماندن را به‌خودی‌خود یک آسیب روانی تلقی کرد؛ چراکه کیفیت زندگی، رضایت فردی و شرایط هر شخص متفاوت است. بااین‌حال، زمانی که فرد تمایل به تشکیل خانواده دارد اما به دلیل موانع متعدد امکان تحقق آن را پیدا نمی‌کند، ممکن است با احساس بلاتکلیفی، ناامیدی، نگرانی از آینده و فشارهای عاطفی روبه‌رو شود.
کیخا در ادامه مطرح کرد: یکی از آسیب‌های مهم در این زمینه، تبدیل شدن ازدواج به موضوعی برای قضاوت اجتماعی است. پرسش‌های مکرر اطرافیان، مقایسه با همسالان و تلقی ازدواج به‌عنوان معیار موفقیت فردی، می‌تواند احساس ناکافی بودن را در برخی جوانان تقویت کند. این فشارها نه‌تنها کمکی به حل مسئله نمی‌کند، بلکه ممکن است تصمیم‌گیری درباره انتخاب همسر را تحت تأثیر اضطراب و شتاب‌زدگی قرار دهد.
این کارشناس مسائل اجتماعی با اشاره به پیامدهای گسترده‌تر این پدیده عنوان کرد: تداوم موانع ازدواج می‌تواند در بلندمدت بر الگوی تشکیل خانواده، زمان فرزندآوری و ساختار جمعیتی تأثیر بگذارد. همچنین کاهش فرصت شکل‌گیری خانواده‌های جدید، ضرورت توجه به سیاست‌های جمعیتی و حمایت از جوانان را افزایش می‌دهد.
وی در ادامه تصریح کرد: در این میان، نمی‌توان تمام مسئولیت را متوجه جوانان یا خانواده‌ها دانست. سیاست‌های اشتغال، دسترسی به مسکن، تسهیلات ازدواج و ایجاد امنیت اقتصادی باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که تشکیل خانواده از یک هدف دشوار و پرهزینه به انتخابی قابل‌دسترس تبدیل شود. حمایت‌ها نیز نباید صرفاً به پرداخت تسهیلات محدود بمانند، بلکه باید موانع واقعی آغاز زندگی مشترک را هدف قرار دهند.
این کارشناس اجتماعی مطرح کرد: اصلاح نگرش جامعه نسبت به ازدواج، کاهش تشریفات غیرضروری، تقویت فرهنگ تفاهم و آموزش مهارت‌های زندگی باید در کنار حمایت‌های اقتصادی مورد توجه قرار گیرد. خانواده‌ها نیز لازم است به‌جای ایجاد فشار و تعیین معیارهای
دست‌نیافتنی، زمینه انتخاب آگاهانه را برای فرزندان خود فراهم کنند.
وی در پایان تأکید کرد: مسئله اصلی، صرفاً ازدواج در سن پایین‌تر نیست؛ بلکه فراهم کردن شرایطی است که جوانان بتوانند بدون ترس از آینده، فشارهای تحمیلی و انتظارات غیرواقعی، برای تشکیل خانواده تصمیم بگیرند. جامعه‌ای که به استحکام خانواده اهمیت می‌دهد، باید پیش از توصیه به ازدواج، مسیر تحقق این انتخاب را هموار کند.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید