کارشناس روانشناسی نیمروز مطرح کرد:بحران سلامت روان کودکان در عصر دیجیتال
مطهره صیادی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون»، بیان کرد: ورود ابزارهای دیجیتال به حریم خانوادهها تحولی بنیادین در سبک زندگی نسل جدید ایجاد کرده است که بخش بزرگی از آن مستقیماً سلامت روان کودکان را تحتتأثیر قرار میدهد. در حالی که تکنولوژی بستری برای دسترسی آسان به اطلاعات فراهم آورده است.
وی افزود: از دیدگاه روانشناختی، مغز کودک در حال تکامل است و قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نمایشگرهای تبلت و تلفن همراه میتواند ساختارهای عصبی مرتبط با پاداش و تمرکز را تغییر دهد. محتوای دیجیتال به دلیل جذابیتهای بصری و سرعت بالا، ترشح مداوم دوپامین را به همراه دارد. این فرایند باعث میشود کودک در دنیای واقعی که با سرعتی ملایمتر حرکت میکند، دچار بیحوصلگی، کمبود تمرکز و تحریکپذیری شود. وابستگی به این پاداشهای آنی، زمینهساز بروز رفتارهای تکانشی در محیط خانه و مدرسه است و ظرفیت تابآوری کودک را در برابر دشواریهای زندگی کاهش میدهد.
کارشناس روانشناس ادامه داد: شبکههای اجتماعی نیز چالشهای پیچیدهتری ایجاد کردهاند. کودکانی که در سنین پایین وارد فضای مجازی میشوند، ناخودآگاه خود را با تصاویر و سبک زندگیهای ساختگی مقایسه میکنند. این مقایسه اجتماعی زودهنگام در بسیاری از موارد به کاهش عزتنفس، احساس نارضایتی از خویشتن و شکلگیری تصویر ذهنی منفی از بدن منجر میشود. وقتی کودک نمیتواند واقعیت زندگی خود را با نسخه فیلتر شده دیگران تطبیق دهد، دچار نوعی شکاف هویتی میشود که تبعات آن میتواند تا نوجوانی و بزرگسالی تداوم یابد. در واقع، فضای مجازی به جای تقویت ارتباطات، ابزاری برای القای حس تنهایی و ناامنی به ذهن کنجکاو کودکان شده است.
صیادی در ادامه گفت: از منظر مهارتهای اجتماعی، غرق شدن در دنیای دیجیتال به معنای کاهش فرصت تعاملات رودررو است. مهارت گفتگو، درک زبان بدن، همدلی با همسالان و توانایی حل تعارضات در بازیهای گروهی، تنها از طریق تجربه مستقیم در دنیای واقعی کسب میشوند. کودکی که بیشتر زمان خود را در تعامل با هوش مصنوعی و بازیهای موبایلی سپری میکند، از تمرین این مهارتهای حیاتی محروم میماند. این انزوای مجازی، در بلندمدت توانایی برقراری رابطه ارتباط عمیق انسانی را در کودک تضعیف میکند و او را به فردی تبدیل میکند که در دنیای واقعی قادر به مدیریت هیجانات و برقراری پیوند عاطفی نیست.
کارشناس روانشناسی مطرح کرد: والدین باید توجه داشته باشند که حذف کامل تکنولوژی در دنیای امروز نه ممکن است و نه لزوماً مفید، اما مدیریت آن یک ضرورت حیاتی است. نخستین گام، ایجاد مرزهای روشن برای زمان استفاده از دستگاهها است. والدین باید الگوی مصرف باشند و زمانی را به فعالیتهای مشترک بدون حضور ابزارهای الکترونیک اختصاص دهند. جایگزینی موبایل با فعالیتهای جسمانی، مطالعه و گفتگوهای خانوادگی، کلید بازگرداندن تعادل به روان کودک است.
وی در پایان افزود: سلامت روان کودکان در گرو نظارت هوشمندانه والدین است. هدف نهایی باید آموزش سواد دیجیتال باشد تا کودک بتواند از تکنولوژی بهعنوان یک ابزار بهره ببرد، نه اینکه ابزار به عاملی برای تسلط بر جهان ذهنی او تبدیل شود. تکیه بر کیفیت ارتباطات انسانی، همچنان مؤثرترین پادزهر برای آسیبهای دنیای دیجیتال محسوب میشود. در نهایت، پیشگیری از عوارض روانی، مستلزم حضور پررنگتر والدین در جهان واقعی کودک است، نه در دنیای موازی و مجازی که گوشیها برای آنان ترسیم کردهاند. حفظ اصالت کودکی، وظیفهای است که بر دوش نسل امروز سنگینی میکند.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید