پایان بدون اجماع نشست شورای امنیت درباره ایران؛اختلاف عمیق قدرتهای جهانی ادامه دارد
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون»، نشست اخیر شورای امنیت سازمان ملل درباره ایران که با محوریت موضوع «عدم اشاعه هستهای» و با استناد به قطعنامه ۲۲۳۱ برگزار شد، بدون دستیابی به هیچگونه اجماع یا صدور قطعنامه به کار خود پایان داد.
این جلسه که پس از انقضای رسمی پوشش اجرایی قطعنامه ۲۲۳۱ برگزار شد، بیش از آنکه ماهیت حقوقی داشته باشد، به صحنهای برای تقابل سیاسی و اختلافنظر آشکار میان اعضای دائم شورا تبدیل شد.
در جریان این نشست، جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر صلحآمیز بودن برنامه هستهای خود اعلام کرد که قطعنامه ۲۲۳۱ منقضی شده و شورای امنیت از منظر حقوق بینالملل صلاحیت بازفعالسازی آن را ندارد. نماینده ایران این جلسه را تلاشی برای تحریف مفاد یک قطعنامه پایانیافته دانست و با همراهی روسیه و چین، مشروعیت حقوقی آن را زیر سؤال برد.
در مقابل، ایالات متحده و سه کشور اروپایی فرانسه، بریتانیا و آلمان کوشیدند با طرح نگرانیهای مرتبط با غنیسازی اورانیوم و عدم اشاعه، زمینه را برای افزایش فشار دیپلماتیک بر ایران فراهم کنند. آمریکا در عین اعلام آمادگی برای گفتگو، مواضعی سختگیرانهتر از چارچوب توافق هستهای پیشین مطرح کرد که با واکنش انتقادی دیگر اعضا مواجه شد.
روسیه و چین بهصورت صریح با برگزاری این نشست مخالفت کردند و تأکید داشتند که استناد به قطعنامهای منقضیشده نمیتواند مبنای اقدام شورای امنیت باشد. نمایندگان این دو کشور تفسیر کشورهای غربی از قطعنامه ۲۲۳۱ و تلاش برای احیای سازوکارهای تنبیهی را اقدامی سیاسی و مغایر با اصول چندجانبهگرایی و عدم مداخله ارزیابی کردند.
برآیند این نشست نشان داد که شورای امنیت همچنان با شکاف عمیق بر سر پرونده هستهای ایران مواجه است و هیچ اجماع قاطعی علیه تهران شکل نگرفته است. اختلاف اصلی نهتنها بر سر ماهیت برنامه هستهای ایران، بلکه بر سر تفسیر حقوقی قطعنامه ۲۲۳۱ و حدود اختیارات شورای امنیت پس از انقضای آن است؛ موضوعی که مانع از تبدیل فشار سیاسی غرب به اقدام عملی شد.
در بازتاب داخلی، رسانههای ایران این نشست را بیشتر از منظر بیاعتباری حقوقی آن و همراهی روسیه و چین با موضع تهران پوشش دادند و تلاش غرب برای بازتعریف یک چارچوب منقضیشده را نشانهای از بنبست دیپلماتیک دانستند. در این روایت، حق ایران برای برخورداری از برنامه هستهای صلحآمیز در چارچوب معاهده NPT و نبود مبنای حقوقی برای اعمال فشار جدید برجسته شد.
در مجموع، این نشست بیش از آنکه پیامد عملی برای پرونده هستهای ایران داشته باشد، شکافهای موجود در ساختار قدرت جهانی و ناتوانی غرب در ایجاد اجماع در شورای امنیت را آشکار کرد؛ شکافی که نشان میدهد مسیر فشار یکجانبه، بدون پشتوانه حقوقی و اجماع بینالمللی، به نتیجه نخواهد رسید.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید