خطبه ۸۴ نهجالبلاغه:نکوهش عمروعاص
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون هر روز یک حکمت از نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علی (ع) را میخوانیم.
عَجَباً لاِبْنِ النَّابِغَهِ! یَزْعُمُ لاَِهْلِ الشَّامِ أَنَّ فِىَّ دُعَابَهً، وَ أَنِّی امْرُؤٌ تِلْعَابَهٌ، أُعَافِسُ وَ أُمَارِسُ! لَقَدْ قَالَ بَاطِلا وَ نَطَقَ آثِماً. أَمَا -وَ شَرُّ الْقَوْلِ الْکَذِبُ- إِنَّهُ لَیَقُولُ فَیَکْذِبُ، وَ یَعِدُ فَیُخْلِفُ، وَ یُسْأَلُ فَیَبْخَلُ، وَ یَسْأَلُ فَیُلْحِفُ، وَ یَخُونُ الْعَهْدَ، وَ یَقْطَعُ الاِْلَّ؛ فَإِذَا کَانَ عِنْدَالْحَرْبِ فَأَیُّ زَاجِر وَ آمِر هُوَ، مَا لَمْ تَأْخُذِ السُّیُوفُ مَآخِذَهَا! فَإِذَا کَانَ ذلِکَ کَانَ أَکْبَرُ مَکِیدَتِهِ أَنْ یَمْنَحَ الْقَرْمَ [قوم] سُبَّتَهُ. أَمَا وَاللهِ إِنِّی لَیَمْنَعُنِی مِنَ اللَّعِبِ ذِکْرُ الْمَوْتِ، وَ إِنَّهُ لََیمْنَعُهُ مِنْ قَوْلِ الْحَقِّ نِسْیَانُ الاْخِرَهِ؛ إِنَّهُ لَمْ یُبَایِعْ مُعَاوِیَهَ حَتَّى شَرَطَ أَنْ یُؤْتِیَهُ أَتِیَّهً، وَ یَرْضَخَ لَهُ عَلَى تَرْکِ الدِّینِ رَضِیخَهً
سخنی از آن حضرت (ع) درباره عمرو بن عاص:
در شگفتم از پسر نابغه. به شامیان میگوید که من بسیار مزاح میکنم و مردی شوخطبعم و اهل لعب و بازیچهام. این سخنی است باطل و گناهآلود که عمرو بر زبان آورده.
بدانید که بدترین گفتار دروغ است و او میگوید و دروغ میگوید. وعده میدهد و خلاف میکند، اگر چیزی از او خواهند، خسّت میورزد و اگر خود چیزی خواهد، به اصرار و سوگند، میستاند و اگر پیمانی بندد در آن خیانت کند و حق خویشاوندی بهجای نیاورد. چون جنگ فرارسد، به زبان، بسی امرونهی کند تا خود را دلیر جلوه دهد، و این تا زمانی است که شمشیرها از نیام برنیامده و چون شمشیرها از نیام برآمد، بزرگترین نیرنگ او این است که عورت خود بگشاید.
به خدا سوگند، یاد مرگ مرا از هر بازیچه و مزاحی باز میدارد و از یاد بردن آخرت، عمرو را نگذارد که سخن حق بر زبان آورد. عمرو با معاویه بیعت نکرد، مگر آن گاه که معاویه شرط کرد که در آتیه او را پاداشی دهد. آری، معاویه او را رشوتی اندک داد و عمرو در برابر آن از دین خویش دست کشید.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید