شرح نامه ۶۶ نهج‌البلاغه:

هم و غمت آخرت باشد نه دنیا

کد نوشته: 6139

۰۴ مهر ۱۴۰۴

۰

انسان نباید شادی‌اش تنها از لذت‌های دنیا و غمش از نرسیدن به آن‌ها باشد، بلکه باید خوشحالی‌اش از اعمال نیک و اندوهش از کوتاهی در حق باشد و دغدغه اصلی‌اش زندگی پس از مرگ

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون هر روز یک حکمت از نهج‌البلاغه امیرالمؤمنین علی (ع) را می‌خوانیم.

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ [الْعَبْدَ] الْمَرْءَ لَیَفْرَحُ بِالشَّیْءِ الَّذِی لَمْ یَکُنْ لِیَفُوتَهُ، وَ یَحْزَنُ عَلَى الشَّیْءِ الَّذِی لَمْ یَکُنْ لِیُصِیبَهُ؛ فَلَا یَکُنْ أَفْضَلَ مَا نِلْتَ فِی نَفْسِکَ مِنْ دُنْیَاکَ بُلُوغُ لَذَّهٍ أَوْ شِفَاءُ غَیْظٍ، وَ لَکِنْ إِطْفَاءُ بَاطِلٍ [وَ] أَوْ إِحْیَاءُ حَقٍّ؛ وَ لْیَکُنْ سُرُورُکَ بِمَا قَدَّمْتَ وَ أَسَفُکَ عَلَى مَا خَلَّفْتَ وَ هَمُّکَ فِیمَا بَعْدَ الْمَوْتِ.

اما بعد، آدمی گاه به چیزی که سرانجام نصیب او خواهد شد، شادمان می‌شود و گاه بر چیزی که مقدر نشده که به او برسد، غمگین می‌گردد. پس نباید بهترین چیزی که در این دنیا بدان نایل می‌آیی، رسیدن به لذتی یا فرونشاندن کینه‌ای باشد، بلکه باید خاموش‌کردن باطلی بود یا زنده کردن حقی. باید شادمانی تو به سبب چیزهایی باشد که پیشاپیش برای آخرتت فرستاده‌ای و اندوه و دریغ تو، بر آنچه در این دنیا به‌جای می‌گذاری و باید که همه همّ تو منحصر به امور پس از مرگ باشد.

انتهای خبر/