به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون هر روز یک حکمت از نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علی (ع) را میخوانیم.
أَصَابَکُمْ حَاصِبٌ وَ لَا بَقِیَ مِنْکُمْ [آبِرٌ] آثِرٌ. أَ بَعْدَ إِیمَانِی بِاللَّهِ وَ جِهَادِی مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله) أَشْهَدُ عَلَى نَفْسِی بِالْکُفْرِ؟ لَ “قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِینَ”؛ فَأُوبُوا شَرَّ مَآبٍ وَ ارْجِعُوا عَلَى أَثَرِ الْأَعْقَابِ. أَمَا إِنَّکُمْ سَتَلْقَوْنَ بَعْدِی ذُلًّا شَامِلًا وَ سَیْفاً قَاطِعاً وَ أَثَرَهً یَتَّخِذُهَا الظَّالِمُونَ فِیکُمْ سُنَّهً.
ریگ انگیز بر شما بوزد. انسان که باقی نگذارد کسی را که راه فساد پوید. آیا پس از آنکه به خدا ایمان آوردهام و همراه رسولالله (ص) جهاد کردهام، به کفر خود اقرار کنم؟ بهراستی، اگر چنین کنم گمراه شدهام و هرگز از هدایتیافتگان نبودهام.
از این راه باطل و پلید که در آن گام نهادهاید، بازگردید و روی واپس کنید. بعد از من به خواری خواهید افتاد، آن گونه که سراپای شما غرق در مذلّت گردد، شمشیر برنده بر سرتان فرود آید و بازیچه، دست خودکامگان ستمکار شوید
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید