میگوی ببری سیاه به دریای عمان بازمی‌گردد؛احیای ذخایر میگو، پشتوانه آینده صیادی مکران
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون»، دریای عمان یکی از ظرفیت‌های مهم اقتصادی و زیست‌محیطی سیستان و بلوچستان به شمار می‌رود که نقش قابل‌توجهی در تأمین معیشت جوامع ساحل‌نشین و رونق فعالیت‌های شیلاتی دارد؛ ظرفیتی ارزشمند که حفظ آن در گرو مدیریت اصولی منابع دریایی، صیانت از زیستگاه‌های طبیعی و اجرای برنامه‌های مستمر بازسازی ذخایر آبزیان است.
در این میان، میگو به‌عنوان یکی از گونه‌های ارزشمند و اقتصادی منطقه، جایگاه مهمی در چرخه صید و درآمد خانوارهای صیادی دارد و حفاظت از جمعیت گونه‌های بومی آن، ضرورتی انکارناپذیر برای تداوم بهره‌برداری از این سرمایه طبیعی محسوب می‌شود.
اجرای طرح بازسازی ذخایر میگو و تولید بچه‌میگوی ببری سیاه برای نخستین‌بار در کشور، در کنار رهاسازی یک میلیون قطعه بچه‌میگو در خورهای تیس چابهار، گامی تازه در مسیر تقویت ذخایر ژنتیکی و حفاظت از تنوع زیستی دریایی به شمار می‌رود؛ اقدامی که می‌تواند زمینه‌ساز احیای جمعیت گونه‌های ارزشمند بومی و تقویت ظرفیت‌های شیلاتی منطقه باشد.
بااین‌حال، اثربخشی این طرح تنها به تولید و رهاسازی بچه‌میگو محدود نمی‌شود، بلکه تداوم برنامه‌های تکثیر، پایش میزان بقای گونه‌های رهاسازی‌شده، حفاظت از زیستگاه‌های طبیعی و مشارکت صیادان نیز در موفقیت آن نقش تعیین‌کننده‌ای دارد؛ موضوعی که علاوه بر پایداری منابع دریایی، آینده اشتغال و معیشت جوامع ساحل‌نشین مکران را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
ازسازی ذخایر؛ ضرورتی برای تداوم معیشت صیادان
عباس اربابی، صیاد منطقه چابهار، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون» بیان کرد: دریا منبع اصلی درآمد بسیاری از خانواده‌های ساحل‌نشین منطقه است و بخش قابل‌توجهی از معیشت مردم از طریق صید و فعالیت‌های وابسته به آن تأمین می‌شود؛ به همین دلیل، حفظ ذخایر آبزیان و جلوگیری از کاهش جمعیت گونه‌های دریایی اهمیت زیادی دارد.
وی افزود: میگو یکی از آبزیان ارزشمند و اقتصادی دریای عمان است که صید آن می‌تواند نقش مؤثری در درآمد صیادان داشته باشد، اما تداوم فعالیت صیادی به وضعیت ذخایر طبیعی و مدیریت صحیح منابع دریایی وابسته است.
این صیاد با اشاره به اجرای طرح بازسازی ذخایر میگو در سواحل سیستان و بلوچستان اظهار کرد: تولید و رهاسازی بچه‌میگوهای بومی، به‌ویژه گونه ببری سیاه، اقدامی امیدوارکننده برای آینده صیادی منطقه است و در صورت اجرای اصولی می‌تواند به تقویت جمعیت این آبزی و حفظ منابع دریایی کمک کند.
اربابی ادامه داد: رهاسازی یک میلیون قطعه بچه‌میگو در خورهای تیس چابهار اتفاق مثبتی است، اما انتظار می‌رود این برنامه در سال‌های آینده نیز ادامه داشته باشد تا آثار آن در افزایش ذخایر طبیعی و بهبود شرایط صید مشخص شود.
وی تصریح کرد: حفاظت از دریا فقط وظیفه دستگاه‌های اجرایی نیست و خود صیادان نیز باید در این زمینه همکاری کنند؛ رعایت محدودیت‌های قانونی صید، جلوگیری از صید غیرمجاز و مراقبت از زیستگاه‌های طبیعی می‌تواند به حفظ ذخایر آبزیان کمک کند.
این صیاد با تأکید بر ضرورت حمایت از جامعه صیادی خاطرنشان کرد: بسیاری از صیادان با مشکلات معیشتی و هزینه‌های بالای فعالیت در دریا مواجه هستند و انتظار دارند در کنار اجرای طرح‌های بازسازی ذخایر، تسهیلات مناسب، تجهیزات صیادی و حمایت‌های لازم برای فعالان این بخش نیز فراهم شود.
اربابی در پایان گفت: اگر برنامه‌های بازسازی ذخایر میگو با نظارت مستمر، حفاظت از زیستگاه‌های دریایی و مشارکت صیادان همراه باشد، می‌توان به بهبود وضعیت صید و ایجاد درآمد پایدار برای خانواده‌های ساحل‌نشین امیدوار بود؛ چراکه حفظ دریا در واقع به معنای حفظ شغل و آینده نسل‌های بعدی صیادان است.
حفاظت از زیستگاه‌ها، حلقه تکمیلی احیای ذخایر دریایی
علی سارانی‌پور، کارشناس آبزی‌پروری، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون» با اشاره به اهمیت اجرای طرح بازسازی ذخایر طبیعی میگو در سواحل سیستان و بلوچستان بیان کرد: ذخایر آبزیان از سرمایه‌های ارزشمند زیست‌محیطی و اقتصادی مناطق ساحلی محسوب می‌شوند و حفاظت از آن‌ها نیازمند برنامه‌ریزی علمی، مدیریت منابع و اجرای طرح‌های تکثیر و رهاسازی گونه‌های بومی است.
وی افزود: کاهش ذخایر طبیعی آبزیان می‌تواند تحت تأثیر عواملی مانند صید بی‌رویه، تخریب زیستگاه‌های طبیعی، تغییرات اقلیمی و آلودگی‌های دریایی قرار گیرد؛ ازاین‌رو، بازسازی ذخایر میگو اقدامی ضروری برای حفظ تعادل اکوسیستم دریایی و جلوگیری از کاهش جمعیت گونه‌های ارزشمند است.
این کارشناس آبزی‌پروری با اشاره به اهمیت تولید بچه‌میگوی ببری سیاه برای نخستین‌بار در کشور در قالب طرح بازسازی ذخایر عنوان کرد: میگوی ببری سیاه از گونه‌های ارزشمند و دارای اهمیت اقتصادی در صنعت شیلات است و دستیابی به دانش فنی تکثیر و تولید بچه‌میگوی این گونه، ظرفیت مناسبی برای توسعه فعالیت‌های علمی و حفاظتی در حوزه آبزی‌پروری فراهم می‌کند.
وی ادامه داد: موفقیت چنین طرح‌هایی تنها به تولید و رهاسازی بچه‌میگو محدود نمی‌شود، بلکه کیفیت بچه‌میگوها، سلامت و سازگاری آن‌ها با شرایط محیطی، انتخاب محل مناسب برای رهاسازی و پایش وضعیت آن‌ها پس از ورود به طبیعت نیز اهمیت زیادی دارد.
سارانی‌پور با تأکید بر اهمیت خورها و زیستگاه‌های طبیعی حاشیه دریای عمان تصریح کرد: خورها و جنگل‌های حرا از زیستگاه‌های مهم پرورش و پناهگاه آبزیان در مراحل اولیه زندگی هستند و حفظ این مناطق می‌تواند نقش مؤثری در افزایش بقای گونه‌های بومی و تقویت ذخایر طبیعی داشته باشد.
وی خاطرنشان کرد: رهاسازی یک میلیون قطعه بچه‌میگو در خورهای تیس چابهار، در صورت همراهی با برنامه‌های نظارتی و مطالعات علمی، می‌تواند به تقویت جمعیت طبیعی میگو در منطقه کمک کند؛ البته برای ارزیابی اثربخشی این اقدام باید میزان بقای بچه‌میگوها و تغییرات جمعیت آن‌ها در دوره‌های زمانی مشخص بررسی شود.
این کارشناس آبزی‌پروری با اشاره به تأثیر اقتصادی بازسازی ذخایر دریایی اظهار کرد: پایداری ذخایر میگو ارتباط مستقیمی با استمرار فعالیت صیادان و درآمد خانوارهای ساحل‌نشین دارد و هر اندازه منابع طبیعی به شکل اصولی مدیریت شوند، امکان بهره‌برداری بلندمدت و ایجاد ثبات اقتصادی در جوامع صیادی افزایش می‌یابد.
سارانی‌پور در پایان تأکید کرد: تداوم چنین طرح‌هایی، توسعه مراکز تکثیر تخصصی، مشارکت بخش خصوصی، همکاری مراکز تحقیقاتی و نظارت مستمر بر زیستگاه‌های دریایی باید در اولویت برنامه‌های شیلات قرار گیرد تا بازسازی ذخایر از اقدامی مقطعی به برنامه‌ای مستمر و اثربخش برای حفاظت از تنوع زیستی دریای عمان تبدیل شود.
میگوی ببری سیاه در مسیر احیای جمعیت
بهزاد امیری، مدیرکل شیلات سیستان و بلوچستان در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون»، در خصوص اجرای طرح بازسازی ذخایر میگو بیان کرد: اجرای پروژه بازسازی و تقویت ذخایر طبیعی میگو در سواحل استان با تولید و رهاسازی بچه‌میگوی گونه‌های بومی و ارزشمند دریای عمان، گامی مؤثر در راستای حفاظت از تنوع زیستی دریایی و پایداری ذخایر آبزیان استان به شمار می‌رود.
وی خاطرنشان کرد: پروژه بازسازی ذخایر طبیعی میگو در سواحل سیستان و بلوچستان از اواخر شهریورماه سال جاری، پس از جذب اعتبار از سازمان شیلات ایران و با همکاری دفتر بازسازی و حفاظت از ذخایر ژنتیکی آبزیان، وارد مرحله اجرایی شد.
مدیرکل شیلات استان، بازسازی ذخایر طبیعی، حفاظت از گونه‌های ارزشمند میگوی بومی و تقویت پایداری جمعیت این آبزیان در آب‌های دریای عمان، به‌ویژه در سواحل مکران را از اهداف اصلی اجرای این پروژه برشمرد.
وی افزود: در این فرایند، مولدین دو گونه ارزشمند میگوی ببری سیاه و میگوی سفید هندی، پس از طی مراحل بلوغ و رسیدگی جنسی، در مرکز تکثیر و پرورش اژدرماهی مکران مورد استفاده قرار گرفتند و عملیات تکثیر و تولید بچه‌میگو با موفقیت انجام شد.
امیری همچنین خاطرنشان کرد: نکته قابل‌توجه در اجرای این طرح، تولید بچه‌میگوی گونه ارزشمند و تجاری ببری سیاه برای نخستین‌بار در کشور در قالب پروژه بازسازی ذخایر است؛ اقدامی که می‌تواند زمینه‌ساز توسعه برنامه‌های علمی و اجرایی حفاظت از ذخایر ژنتیکی و تقویت جمعیت گونه‌های بومی و باارزش میگو در منطقه باشد.
مدیرکل شیلات استان در ادامه اظهار کرد: اجرای این پروژه علاوه بر کمک به بازسازی ذخایر طبیعی میگو، می‌تواند نقش مهمی در حفاظت از تنوع زیستی دریایی در برابر فشارهای محیطی و انسانی و حمایت از پایداری فعالیت‌های صیادی و اقتصادی جوامع ساحل‌نشین ایفا کند.
وی تأکید کرد: این اقدام همچنین بیانگر ظرفیت و اهمیت مشارکت بخش خصوصی در کنار حمایت و پشتیبانی سازمان شیلات ایران و بهره‌گیری از توان تخصصی مراکز تکثیر و پرورش آبزیان در اجرای برنامه‌های حفاظتی و توسعه ظرفیت‌های علمی و تخصصی شیلات است.
امیری در پایان گفت: اجرای طرح بازسازی ذخایر طبیعی میگو و تولید بچه‌میگوی ببری سیاه برای نخستین‌بار در کشور، اقدامی ارزشمند در مسیر حفاظت از تنوع زیستی دریایی و تقویت ظرفیت‌های شیلاتی سیستان و بلوچستان به شمار می‌رود.
نظارت مستمر، شرط موفقیت بازسازی ذخایر میگو
رهاسازی یک میلیون قطعه بچه‌میگو در خورهای تیس چابهار نشان می‌دهد که استفاده از ظرفیت مراکز تکثیر و همکاری بخش خصوصی می‌تواند زمینه‌ساز اجرای برنامه‌های مؤثر برای احیای ذخایر آبزیان باشد؛ بااین‌حال، دستیابی به نتایج پایدار نیازمند تداوم این طرح‌ها و نظارت علمی بر وضعیت گونه‌های رهاسازی‌شده است.
در کنار اقدامات اجرایی، حفاظت از زیستگاه‌های طبیعی، جلوگیری از صید غیرمجاز و مشارکت فعال صیادان از الزامات موفقیت این برنامه محسوب می‌شود. همچنین توسعه مراکز تکثیر تخصصی، همکاری مراکز تحقیقاتی و تأمین حمایت‌های لازم از جامعه صیادی می‌تواند به تقویت اثربخشی این اقدامات کمک کند.
بی‌تردید، تقویت ذخایر میگو تنها یک اقدام زیست‌محیطی نیست، بلکه با آینده اشتغال و معیشت خانواده‌های ساحل‌نشین نیز ارتباط مستقیم دارد؛ ازاین‌رو، انتظار می‌رود بازسازی ذخایر دریایی به برنامه‌ای مستمر و هدفمند تبدیل شود تا ضمن حفظ سرمایه‌های طبیعی دریای عمان، زمینه پایداری فعالیت‌های صیادی و رونق اقتصادی سواحل مکران فراهم شود.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید