یادداشت؛مردم ستونهای پایدار اجتماعی در زمان جنگ
جنگ امروز، جنگ روایتهاست، دشمن تلاش میکند ذهنها را تسخیر کند؛ پیش از آنکه مرزها را بشکند. در این میدان، فعالان رسانهای و شهروندان آگاه رسالت سنگینی دارند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون»، فرامرز بولاغ روانشناس و فعال اجتماعی و رسانهای در یادداشتی نوشت؛ در روزهای جنگ، صحنهٔ نبرد فقط در خطوط مقدم نیست؛ در کوچهها، مدارس، رسانهها و حتی در شبکههای مجازی، جبههای آرام و بیصدا شکل میگیرد جبههٔ مردم. قدرت واقعی یک ملت نهتنها در تجهیزات نظامی بلکه در «انسجام روانی، فهم جمعی و همبستگی اجتماعی» آن است.
مردم در زمان جنگ، سه نقش بنیادین دارند، نگهبانان روحیهٔ ملی هستند در واقعه وقتی دود و خاکستر بر فراز آسمان کشور مینشیند، این مردماند که با حفظ آرامش، امید و ایمان، وطن را زنده نگه میدارند. پایداری روانی جامعه، نخستین خط دفاع نرم در برابر دشمن است.
راویان حقیقت در نبرد رسانهای
جنگ امروز، جنگ روایتهاست. دشمن تلاش میکند ذهنها را تسخیر کند پیش از آنکه مرزها را بشکند. در این میدان، فعالان رسانهای و شهروندان آگاه رسالت سنگینی دارند، روایت درست، بازتاب واقعیت، و مبارزه با دروغهای سازمانیافته. هر شهروند مسئول، میتواند در برابر سیل شایعه، دیوار آگاهی بسازد
جنگ امروز، جنگ روایتهاست. دشمن تلاش میکند ذهنها را تسخیر کند پیش از آنکه مرزها را بشکند. در این میدان، فعالان رسانهای و شهروندان آگاه رسالت سنگینی دارند، روایت درست، بازتاب واقعیت، و مبارزه با دروغهای سازمانیافته. هر شهروند مسئول، میتواند در برابر سیل شایعه، دیوار آگاهی بسازد
هر بستهٔ کمک مردمی، هر لبخند به خانوادهٔ رزمندهای، هر پیام امید در فضای مجازی، نشانهای است از پویایی وجدان ملی. مردم در جنگ نهتنها تماشاگر نیستند؛ آنها با رفتار، صداقت و همدلیشان، تداوم پایداری را تضمین میکنند.
امروز، مسئولیت نسل ما فقط در «ایستادن» نیست، در «درست ماندن» است، نباید بگذاریم بحران، اخلاق عمومی را از ما بگیرد. نباید بگذاریم خشم و ترس، جای انصاف و همدلی را بگیرد. رسانهها باید چراغ حقیقت بمانند، نه تریبون هیجانهای زودگذر.
در روزهای جنگ، هر پست، هر خبر و هر سکوت معنا دارد. بیاییم شبکههای اجتماعی را به سنگری از آگاهی، همدلی و امید بدل کنیم؛ جایی که مردم نه قربانی جنگ، بلکه صاحبان عزت در میانهٔ آن باشند. زیرا ملتها با اسلحه پیروز نمیشوند؛ با حافظهٔ جمعی، اخلاق و امیدشان پیروز میمانند.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید