×

انقلاب اسلامی، مسیر توسعه سراوان را پایدار کرد؛
توسعه پایدار منطقه در هندسه انقلاب

  • کد نوشته: 11992
  • ۲۴ بهمن ۱۴۰۴
  • ۰
  • تحقق توسعه پایدار در سراوان، نتیجه رویکردی است که انقلاب اسلامی به توازن میان زیرساخت‌های ارتباطی و توانمندسازی معیشتی داشته است؛ نگاهی که با عدالت‌محوری، مسیر پیشرفت ماندگار را در روستاهای سراوان و مناطق مرزی همچون اسفندک و مهرگان هموار کرده است.
    توسعه پایدار منطقه در هندسه انقلاب

    به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صبح هامون» به نقل از شستون، پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، بسیاری از روستاهای سراوان با محدودیت شدید زیرساخت‌ها و خدمات مواجه بودند و ارتباط بین روستا و مرکز شهرستان اغلب دشوار یا غیرممکن بود؛ شرایطی که توسعه پایدار را به رؤیایی دوردست تبدیل کرده بود.

    راه‌های خاکی و ناهموار، دسترسی به بازار، آموزش و بهداشت را با چالش مواجه می‌کرد و کشاورزی نیز با بهره‌وری پایین و مدیریت سنتی زمین، امکان شکوفایی بالقوه منطقه را محدود می‌ساخت؛ شرایطی که نیاز به تحول بنیادین را آشکار می‌کرد.

    پس از انقلاب، نهادهای انقلابی و برنامه‌های توسعه‌ای دولت، زیرساخت‌ها را هدفمند بازسازی کردند و مسیرهای ارتباطی اصلی و فرعی سراوان به‌تدریج به شبکه‌ای پایدار تبدیل شد که مردم روستاهای اسفندک و مهرگان را به مرکز شهرستان متصل می‌کرد.

    این توسعه راه‌ها، فراتر از تسهیل رفت‌وآمد بود؛ امکان دسترسی به خدمات آموزشی، درمانی و بازار محصولات کشاورزی فراهم شد و توانمندسازی معیشتی کشاورزان با ورود کارشناسان و تسهیلات دولتی، مسیر رشد و خودکفایی را هموار کرد.

    هم‌افزایی میان نهادهای مردمی، نیروهای انقلابی و دولت، موجب شد پروژه‌های عمرانی و طرح‌های کشاورزی نه‌تنها اجرا شوند، بلکه ماندگاری و اثرگذاری داشته باشند؛ تجربه‌ای که نشان داد توسعه واقعی زمانی پایدار است که با حضور فعال جامعه و برنامه‌ریزی دقیق همراه باشد.

    نتیجه این رویکرد، کاهش فاصله روستا و شهر، افزایش بهره‌وری کشاورزی، ارتقای کیفیت زندگی و تثبیت جمعیت در سراوان بود؛ تغییری که از دل زیرساخت‌ها و معیشت آغاز شد و به ارتقای امید و امنیت اجتماعی انجامید.

    روایت ریش‌سفیدان سراوان و مناطق مرزی، گواه زنده‌ای است بر آنکه انقلاب اسلامی با پیونددادن توسعه راه‌ها و توانمندسازی معیشتی، عدالت را در زندگی روزمره مردم جاری ساخته و مسیر رشد پایدار را تثبیت کرده است.

     از معیشت سنتی تا کشاورزی پایدار
    صوفی نورمحمد بهرام زهی ریش‌سفید روستای دریدر شهرستان سراوان در گفتگو با پایگاه خبری شستون بیان کرد: روستای دریدر از گذشته‌های دور دارای ظرفیت‌های مناسب کشاورزی بوده است، اما پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، محدودیت منابع آبی، نبود پشتیبانی فنی و فقدان خدمات دولتی موجب شده بود کشاورزی در این منطقه صرفاً در حد معیشت خانوادگی باقی بماند و بازدهی اندکی داشته باشد.

    وی افزود: در آن دوران، کشت محصولاتی همچون خرما، پسته، گندم و جو با روش‌های کاملاً سنتی و وابسته به بارندگی‌های فصلی و قنات‌های فرسوده انجام می‌شد و کشاورزان به دلیل نبود تجهیزات، آموزش و نهاده‌های استاندارد، همواره با خطر کاهش محصول و خسارات ناشی از آفات و خشکسالی مواجه بودند.

    این معتمد محلی با اشاره به تغییر رویکردها پس از انقلاب اسلامی تصریح کرد: با استقرار نهادهای حمایتی و آغاز خدمات هدفمند در حوزه کشاورزی، شرایط به طور اساسی دگرگون شد؛ کارشناسان به روستاها آمدند، آموزش‌های نوین ارائه شد و مرمت قنات‌ها، توسعه روش‌های نوین آبیاری و تأمین نهاده‌های یارانه‌ای در دستور کار قرار گرفت.

    بهرام زهی خاطرنشان کرد: حمایت از مکانیزاسیون، پرداخت تسهیلات کم‌بهره، ترویج کشت‌های مقاوم به کم‌آبی و اجرای برنامه‌های کنترل و مقابله با آفات، موجب افزایش بهره‌وری و کاهش محسوس تلفات محصولات شد و کشاورزی منطقه را از حالت سنتی و پرریسک به سمت تولید پایدار سوق داد.

    وی با اشاره به آثار اجتماعی این تحولات گفت: هم‌زمان با ارتقای خدمات کشاورزی، بهبود خدمات بهداشتی و دامپزشکی و حضور تیم‌های سیار درمانی، امنیت معیشتی کشاورزان افزایش یافت و انگیزه ماندگاری در روستا و فعالیت نسل جوان در بخش کشاورزی تقویت شد.

    ریش‌سفید روستای دریدر در پایان ابراز امیدواری کرد: با تداوم سیاست‌های حمایتی دولت و تمرکز بر توسعه آبیاری نوین و کشت‌های کم آب‌بر، کشاورزی این منطقه بتواند به الگویی موفق در بخش مهرگان تبدیل شود و نقش مؤثری در تحقق توسعه پایدار و امنیت غذایی ایفا کند.

     

     راه، نماد عدالت انقلاب
    محمد عیسی زهی معتمد طایفه عیسی زهی بخش مهرگان در گفتگو با پایگاه خبری صبح هامون به نقل از شستون بیان کرد: پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، جاده‌های دسترسی به روستاهای اطراف گروکان در بخش مهرگان سراوان عمدتاً خاکی، ناهموار و در بسیاری از فصول سال غیر قابل تردد بود و مردم برای رفت‌وآمد ناچار به استفاده از چهارپایان بودند؛ شرایطی که موجب انزوای روستاها و دشواری دسترسی به خدمات اولیه می‌شد.

    وی افزود: پس از انقلاب اسلامی و با رویکرد محرومیت‌زدایی، اقدامات گسترده‌ای برای توسعه زیرساخت‌های ارتباطی آغاز شد که نقطه عطف آن، آسفالت جاده اصلی گروکان به سراوان در دهه ۷۰ بود؛ مسیری که زمینه اتصال پایدار روستاها به مرکز شهرستان را فراهم کرد و پس از آن، اجرای طرح‌های توسعه روستایی، گسترش راه‌های فرعی را به دنبال داشت.

    این معتمد محلی با اشاره به آثار این تحول زیرساختی تصریح کرد: توسعه شبکه راه‌های روستایی، زمان سفر را به شکل محسوسی کاهش داد و نقش مهمی در رونق فعالیت‌های اقتصادی، تسهیل حمل‌ونقل محصولات محلی و بهبود دسترسی مردم به خدمات آموزشی و بهداشتی ایفا کرد.

    عیسی زهی خاطرنشان کرد: در این مسیر، همکاری و مشارکت نهادهای انقلابی و نیروهای مردمی باروحیه جهادی، نقش مؤثری در اجرای پروژه‌های عمرانی، بهسازی و نگهداری راه‌ها داشته و همین هم‌افزایی، عامل ماندگاری بسیاری از این طرح‌ها بوده است.

    وی در پایان گفت: با تداوم برنامه‌های توسعه‌ای دولت و نگاه ویژه به مناطق مرزی و محروم، شاهد تکمیل و ارتقای هرچه بیشتر شبکه ارتباطی بخش مهرگان باشیم؛ جاده‌هایی که امروز به‌درستی می‌توان آن‌ها را نماد عدالت‌محوری انقلاب اسلامی دانست.

    انتهای خبر/

     

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *