دوگانگی حقطلبی در مواضع مولوی؛چرا مولوی عبدالحمید برای جنایات داعش و سوختن قرآن دلش نسوخت؟
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون»، در روزهایی که دشمن در پشت دروازههای شهر شروع به رجزخوانی میکند و بابت همین مسئله بیش از ۶۰۰ نفر از علما و روحانیون شاخص اهلسنت استان سیستان و بلوچستان با صدور بیانیهای صریح، هرگونه تهدید علیه مقام معظم رهبری را محکوم کرده و بر پایبندی خود به وحدت ملی و انسجام مذهبی تأکید کردند، موضعگیری اخیر مولوی عبدالحمید اسماعیلزهی، امام جمعه مسجد مکی زاهدان، واکنشها و پرسشهای جدی را در افکار عمومی برانگیخته است.
بیانیه حمایتی علمای اهل سنت که در راستای فقه اهل سنت بوده و بهسرعت در رسانههای داخلی بهعنوان نمادی از همبستگی اقوام و مذاهب بازتاب یافت، با واکنش عصبی گروهک تروریستی «جیشالظلم» مواجه شد؛ تا جایی که عناصر وابسته به این گروهک با تماسهای تهدیدآمیز و اعمال فشار تلفنی تلاش کردند امضاکنندگان را وادار به عقبنشینی از مواضع خود کنند. با این حال، نهتنها این پروژه ارعاب ناکام ماند، بلکه موج تازهای از همراهی و حمایت در میان علما و نخبگان اهلسنت استان شکل گرفت.
در چنین فضایی، انتظار میرفت چهرههای برجسته مذهبی استان در کنار بدنه اصلی علمای اهلسنت، بر تقویت وحدت و مقابله با جریانهای افراطی و تجزیهطلب تأکید کنند. اما خطبههای اخیر مولوی عبدالحمید مسیری متفاوت را ترسیم کرد؛ مسیری که بازتاب آن نه در رسانههای داخلی، بلکه بیش از همه در رسانههای معاند، تجزیهطلب و وابسته به گروهک تروریستی جیشالظلم برجسته شد.
عبدالحمید در سخنانی قابل تأمل، بهجای همراهی با قاطبه علمای اهلسنت استان، به انتقاد از این چند صد عالم پرداخت و ادبیاتی را بهکار برد که شباهت معناداری با روایتهای رسانههای معاند و ماهوارهای دارد. موضوعی که این پرسش را جدیتر میکند که منبع تحلیلی و خبری این مواضع دقیقاً کجاست؟
نکته قابل توجه آن است که همین حساسیت و صراحت، در قبال وقایعی چون آتشزدن قرآن کریم و مساجد توسط اغتشاشگران و عناصر تروریستی، کشتار مردم بیگناه و نیروهای نظامی در حوادث اخیر، یا جنایات هولناک داعش که وجدان هر انسان آزادهای را جریحهدار میکند، از سوی مولوی عبدالحمید مشاهده نشد. همچنین در موضوعات مرتبط با محکومیت جنایات رژیم صهیونیستی، سیاستهای آمریکا و اقدامات تروریستهای مزدور آنها، سکوتی معنادار بر مواضع وی حاکم بوده است.
این رویکرد دوگانه، باعث شده تا بخشی از افکار عمومی این پرسش را مطرح کند که چرا موضعگیریهای مولوی عبدالحمید عمدتاً محدود به مسائل سیاسی همسو با روایت رسانههای مخالف نظام جمهوری اسلامی است و در برابر جنایات آشکار تروریستی و ضدانسانی، واکنشی درخور از وی دیده نمیشود. وی حتی در قبال جنایات اسرائیل در غزه نیز مواضعی دو پهلو و دشمن شاد کن گرفت.
بیتردید، در شرایط حساس کنونی، حفظ وحدت، پرهیز از تکرار ادبیات رسانههای معاند و ایستادگی در برابر پروژههای تفرقهافکنانه، مسئولیتی است که بر دوش همه نخبگان مذهبی و اجتماعی کشور، فارغ از مذهب و قومیت، قرار دارد؛ مسئولیتی که انتظار میرود بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید