×

یادداشت؛
دشمن ناامید از خیابان و امیدوار سلطه بر ذهن‌ها

  • کد نوشته: 10277
  • ۱۳ دی ۱۴۰۴
  • ۰
  • ناکامی دشمن در آشوب خیابانی، آنان را به تمرکز بر جنگ نرم و عملیات روانی سوق داده است؛ جنگی که ابزار آن نه گلوله، بلکه تردید، شایعه و فریب است و تنها با بصیرت، روایت درست، امیدآفرینی و مطالبه‌گری مسئولانه می‌توان از سقوط سنگر ذهن جامعه جلوگیری کرد.
    دشمن ناامید از خیابان و امیدوار سلطه بر ذهن‌ها

    به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «صبح‌هامون»، محمد پاکنهاد در یادداشتی نوشت؛ آنچه در هفته‌های اخیر رخ داد، بیش از آنکه یک رخداد مقطعی باشد، بخشی از یک استراتژی مرحله‌بندی‌شده دشمن بود؛ استراتژی‌ای که در گام اول، با عجله و محاسبه‌ای نادرست، بر کشاندن جامعه به خیابان و ایجاد آشوب عمومی متمرکز شده بود. تصور دشمن این بود که با یک جرقه، در روز دوم مردم به میدان خواهند آمد؛ اما این سناریو شکست خورد.

    همین ناکامی، موجب تغییر فاز سریع دشمن شد. وقتی خیابان به نتیجه نرسید، مسیر از «آشوب خیابانی» به سمت «جنگ ترکیبی و خشونت‌زا» تغییر کرد. عجله در ورود به فاز خشونت، نشانه‌ای روشن از این واقعیت است که زمان به ضرر دشمن در حال حرکت است و او تلاش دارد با شتاب، معادله را به نفع خود برگرداند.

    اما نکته کلیدی، همان چیزی است که رهبر انقلاب امروز بر آن انگشت گذاشتند: میدان اصلی، دیگر خیابان نیست؛ میدان اصلی، جنگ نرم است.

    جنگ نرمی که ابزار آن نه گلوله، بلکه تردید است؛ تردیدی که با دروغ، شایعه، تهمت و فریب تزریق می‌شود. این همان جنگی است که در تاریخ، حتی حکومت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را زمین‌گیر کرد؛ نه به‌خاطر ضعف در حقانیت، بلکه به‌سبب غلبه شبهه بر بصیرت.

    دشمن دقیقاً همین نقطه را هدف گرفته است: ایجاد تردید در تشخیص، تردید در مسیر، تردید در اکثریت بودن.

    در این چارچوب، هر عاملی که جامعه را دچار تردید کند ـ آگاهانه یا ناآگاهانه ـ عملاً در حال تکمیل پازل دشمن است. دشمن تلاش می‌کند «قلیلِ خود» را عظیم جلوه دهد و در مقابل، «اکثریت ملت» را کوچک و نامرئی کند؛ تا جایی که ما با جمعیت میلیونی بر مزار حاج قاسم، احساس اقلیت می‌کنیم و حتی از به تصویر کشیدن عظمت حضور مردم، نخبگان، جوانان و نوجوانان در صحنه‌هایی چون اعتکاف عاجز می‌مانیم.

    یکی دیگر از اضلاع این جنگ نرم، انکار است؛ انکارِ ملت، انکارِ پیشرفت‌ها، انکارِ موفقیت‌ها. دشمن هم‌زمان دروغ می‌گوید و انکار می‌کند؛ انکار توانمندی‌هایی که اگر دیده و باور شوند، اساس عملیات روانی او فرو می‌ریزد.

    با این همه، هوشیاری در برابر دشمن به‌معنای تعطیل شدن نقد و مطالبه‌گری نیست. اتفاقاً همان‌طور که تأکید شده، مطالبه‌گری مسئولانه و صریح برای مردم یک ضرورت است. رساندن دردهای واقعی جامعه به گوش مسئولان، نه تنها بازی در زمین دشمن نیست، بلکه عاملی برای خنثی‌سازی آن است؛ به شرط آنکه مرز روشنی میان «مطالبه‌گری» و «تردیدآفرینی» حفظ شود.

    دشمن از خیابان عبور کرده، اما از ذهن‌ها ناامید نشده است. پیروزی در این مرحله، نه با هیجان، بلکه با بصیرت، روایت درست، امیدآفرینی و مطالبه‌گری عاقلانه رقم می‌خورد. امروز، بیش از هر زمان، مراقبت از «ذهن جامعه» همان سنگری است که نباید سقوط کند. https://asrehamoon.ir/vdcdjk0fjyt0j96.2a2y.html

    انتهای خبر/

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *