×

خطبه ۱۱۱ نهج‌البلاغه؛
فریبکاری دنیا

  • کد نوشته: 8954
  • ۱۳ آذر ۱۴۰۴
  • ۰
  • دنیا مثل گیاهی است که با باران می‌روید، کمی سبز می‌شود، اما زود خشک می‌شود و باد آن را پراکنده می‌کند؛ یعنی نعمت‌های دنیا ناپایدار و زودگذرند.
    فریبکاری دنیا

    به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون هر روز یک حکمت از نهج‌البلاغه امیرالمؤمنین علی (ع) را می‌خوانیم.

    أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّی أُحَذِّرُکُمُ الدُّنْیَا فَإِنَّهَا حُلْوَهٌ خَضِرَهٌ، حُفَّتْ بِالشَّهَوَاتِ وَ تَحَبَّبَتْ بِالْعَاجِلَهِ وَ رَاقَتْ بِالْقَلِیلِ وَ تَحَلَّتْ بِالْآمَالِ وَ تَزَیَّنَتْ بِالْغُرُورِ، لَا تَدُومُ حَبْرَتُهَا وَ لَا تُؤْمَنُ فَجْعَتُهَا، غَرَّارَهٌ ضَرَّارَهٌ حَائِلَهٌ زَائِلَهٌ نَافِدَهٌ بَائِدَهٌ أَکَّالَهٌ غَوَّالَهٌ، لَا تَعْدُو إِذَا تَنَاهَتْ إِلَى أُمْنِیَّهِ أَهْلِ الرَّغْبَهِ فِیهَا وَ الرِّضَاءِ بِهَا أَنْ تَکُونَ کَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى سُبْحَانَهُ “کَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِیماً تَذْرُوهُ الرِّیاحُ وَ کانَ اللَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ مُقْتَدِراً”.

    شما را از دنیا برحذر می‌دارم که در کام شیرین است و در چشم‌سبز و خرّم و پیچیده در خواهش‌های نفسانی.
    مردمان را با نعمت زوال‌یابنده خود به دوستی فرامی‌خواند متاع اندکش را در چشم آنان زیبا جلوه می‌دهد
    در جامه آرزوها خود را بنمایاند و بفریب، خویشتن را بیاراید. شادمانی و نعمتش بر دوام نماند و از درد و اندوهش امان نتوان یافت. بسیار فریبنده، بسیار آزاردهنده، رنگ‌به‌رنگ شونده و زوال‌یابنده، پایان‌یافتنی و هلاک شونده، شک مباره و مردم‏کش. هنگامی که بدان‌جای رسد که همه آرزوهای دوستداران خود را برآورد و آنان را از خود خشنود ساز، فراتر از آن نرفته‌اند که خدای تعالی فرموده است: «چون بارانی است که از آسمان ببارد و با آن گیاهان گوناگون به فراوانی بروید. ناگاه خشک شود و باد به هر سو پراکنده‌اش سازد و خدا بر هر کاری تواناست.

    انتهای خبر/

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *