شرح حکمت ۱۰۲ نهجالبلاغه:دگرگونشدن ارزشها
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون هر روز یک حکمت از نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علی (ع) را میخوانیم.
یَأْتِی عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا یُقَرَّبُ فِیهِ إِلَّا الْمَاحِلُ، وَ لَا یُظَرَّفُ فِیهِ إِلَّا الْفَاجِرُ، وَ لَا یُضَعَّفُ فِیهِ إِلَّا الْمُنْصِفُ؛ یَعُدُّونَ الصَّدَقَهَ فِیهِ غُرْماً، وَ صِلَهَ الرَّحِمِ مَنّاً، وَ الْعِبَادَهَ اسْتِطَالَهً عَلَى النَّاسِ؛ فَعِنْدَ ذَلِکَ یَکُونُ السُّلْطَانُ بِمَشُورَهِ [الْإِمَاءِ] النِّسَاءِ وَ إِمَارَهِ الصِّبْیَانِ وَ تَدْبِیرِ الْخِصْیَانِ
بر مردم روزگاری میآید که مقرّب نبود، مگر سخنچین و خوشطبع، به شمار نیاید، مگر تبهکار، و مردم منصف را ناتوان خوانند و صدقه را غرامت شمارند و صلهرحم را منتنهادن و عبادت را برتری فروختن بر مردم. در این حال، حکومت، با مشورت زنان بود و امارت از آن خردان و تدبیر کارها به دست خواجگان
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید