حکمت ۱۰۰ نهجالبلاغه:واکنش امام در مقابل مدح دیگران
امام در برابر ستایش، از خدا فروتنی و آمرزش میخواهد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون هر روز یک حکمت از نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علی (ع) را میخوانیم.
وَ مَدَحَهُ قَوْمٌ فِی وَجْهِهِ، فَقَالَ (علیه السلام): اللَّهُمَّ إِنَّکَ أَعْلَمُ بِی مِنْ نَفْسِی، وَ أَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِی مِنْهُمْ؛ اللَّهُمَّ [اجْعَلْنِی] اجْعَلْنَا خَیْراً مِمَّا یَظُنُّونَ، وَ اغْفِرْ [لِی] لَنَا مَا لَا یَعْلَمُونَ.
هنگامی که کسی او را رویاروی میستود، چنین فرمود: بار خدایا، تو از من به خودم داناتری و من خود را بهتر از ایشان میشناسم. بار خدایا، مرا بهتر از آن دار که اینان میپندارند و گناهانی را که اینان نمیدانند، برای من بیامرز.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید