خطبه ۷۷ نهجالبلاغه:نکوهش بنیامیه
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون هر روز یک حکمت از نهجالبلاغه امیرالمؤمنین علی (ع) را میخوانیم.
و من کلام له (علیه السلام) و ذلک حین منعه سعید بن العاص حقه:
إِنَّ بَنِی أُمَیَّهَ لَیُفَوِّقُونَنِی تُرَاثَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه وآله) تَفْوِیقاً، وَ اللَّهِ لَئِنْ بَقِیتُ لَهُمْ لَأَنْفُضَنَّهُمْ نَفْضَ اللَّحَّامِ الْوِذَامَ التَّرِبَهَ.
[قال الشریف: و یروى التراب الوذمه و هو على القلب قال الشریف و قوله (علیه السلام) لیفوقوننی أی یعطوننی من المال قلیلا کفواق الناقه و هو الحلبه الواحده من لبنها. و الوذام جمع وذمه و هی الحزه من الکرش أو الکبد تقع فی التراب فتنفض
بنیامیه از میراث محمد (صلیالله علیه و آله) اندکی را به من میدهند، چونان اندک شیری که به بچه شتر دهند. به خدا سوگند، اگر زنده بمانم آنان را پراکنده سازم و بهدور افکنم، انسان که قصاب پارهای از جگر یا شکنبه خاکآلود را بهدور میافکند.
من (سیدرضی) میگویم: «لیفوّقوننی»، یعنی مال را اندکاندک به من میرسانند و «فواق الناقه» یعنی آن را یکبار شیردادن و «وذام» جمع «و ذمه» است و آن پارهجگر یا شکنبه ای است که بر روی خاک افتاده و قصاب آن را بهدور میاندازد.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید