روایت هویت در مرزهای شرقی ایران؛میراث فرهنگی سیستانوبلوچستان کلید توسعه پایدار
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی صبح هامون به نقل از «عصرهامون»، در سالهای اخیر، توجه به پاسداشت و ترویج میراث فرهنگی، زبان و هنرهای بومی در سیستان و بلوچستان بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
این منطقه به دلیل تنوع قومیتی، زبانها، آداب و رسوم و آئینهای قدیمی، سرمایهای ارزشمند است که تداوم و حفاظت صحیح آن، نقش کلیدی در ایجاد اتحاد و توسعه پایدار منطقه دارد. حفظ این میراث، نیازمند اقدامهای علمی و فرهنگی، بهرهگیری از فناوریهای نوین و همکاری نهادهای اینمتولی است تا میراث در معرض تهدیدهای تحریف و ناپایداری قرار نگیرد.
در کنار این، فعالان فرهنگی بر این باورند که میراث فرهنگی، نه تنها نماد تاریخی بلکه عامل اصلی در تقویت هویت جمعی و همبستگی اجتماعی است.
برنامهریزی هدفمند برپایه آموزش نسلهای آینده، تولید محتوای دیجیتال و برگزاری جشنوارهها و کارگاههای فرهنگی راهکارهای اساسی هستند که باید به عنوان اولویتهای اصلی پیگیری شوند. نقش رسانهها در این مسیر بسیار اثرگذار است؛ چرا که تصویرسازی صحیح و کارآمد از میراث فرهنگی، فرهنگ منطقه را از فراموشی حفظ میکند.
پاسداشت هنرهای محلی، رمز اعتمادسازی و هویت منطقه
زهره شامی، فعال فرهنگی و کارشناس هنرهای محلی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، بیان کرد: در جوامع مرزنشین، هنرهای بومی، لباسهای سنتی، موسیقی محلی و آیینهای فرهنگی، هویت منطقه را شکل میدهند. این عناصر باید در قالب برنامههای فرهنگی، جشنها و رویدادهای ملی و بینالمللی به نمایش گذاشته شوند تا معرف اصالت منطقه باشد.
وی ادامه داد: با بهرهگیری از فناوریهای دیجیتال، میتوان این میراث را در قالب محتواهای چندرسانهای، فیلم و آموزشهای آنلاین برای نسل نو به تصویر کشید. ایجاد این نوع محتوا، نقش مهمی در حفظ و گسترش فرهنگی منطقه دارد و جوانان را با هویت خود آشنا و مایه مباهات میکند.
مشاور فرهنگی تصریح کرد: برای اینکه میراث فرهنگی به طور مستمر و پایدار باقی بماند، باید نهادهای فرهنگی و رسانهای همکاری نزدیک و هدفمند داشته باشند. همچنین، آموزش و ترویج در مدارس و دانشگاهها باید از همان سنین پایه آغاز شود تا هر چه بهتر این میراث در نسلهای نو زنده بماند.
ترویج معارف دینی و آیینهای بومی، نماد هویت و اتحاد است
مولوی عبدالملکشهنوازی،کارشناس فرهنگی در خاش، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون» ضمن تأکید بر نقش دین و فرهنگ، گفت: دین، زبان و آیینهای محلی، جزء جدانشدنی هویت منطقه است و باید سعی کنیم این ارزشها در قالب برنامههای فرهنگی و مذهبی، پویا و زنده باقی بمانند. برگزاری مراسم تعرف، رویدادهای محلی و جشنهای دینی، نمونههایی از فعالیتهایی است که در حفظ این میراث نقش دارند.
وی ادامه داد: با توسعه رسانهها، میتوان این آیینها و باورها را در قالب برنامههای تصویری، صوتی و نوشتاری پخش کرد و در سطح ملی و بینالمللی معرفی کرد. همکاری علمای منطقه و نخبگان فرهنگی در این مسیر، بسیار مؤثر است تا میراث دینی و فرهنگی منطقه، به صورت منسجم و اثرگذار انتقال یابد.
شهنوازی افزود: ترکیب فعالیتهای مذهبی، فرهنگی و هنری، منجر به تقویت انسجام منطقه میشود و نشان میدهد که هویت فرهنگی، از مهمترین عوامل وحدت و توسعه است. در این مسیر، نحوه مشارکت مردم و فعالان فرهنگی منطقه، اهمیت بسزایی دارد و باید تقویت شود.
توسعه فناوری و آموزش، کلید تداوم میراث فرهنگی
کارشناسان و فعالان معتقدند که فناوریهای دیجیتال، نقش مؤثری در انتقال میراث فرهنگی دارند. تولید محتواهای تصویری، موشنگرافی، اپلیکیشنهای کاربردی و شبکههای مجازی، فرصت بینظیری برای معرفی و ترویج هنرهای محلی است. آموزشهای مجازی، کارگاههای آنلاین و کمپینهای فرهنگی، میزان اثرگذاری این فعالیتها را چندین برابر میکند و بر لزوم هماهنگی میان دستگاههای فرهنگی و آموزشی تأکید دارد.
در همین حال، آموزش مداوم و ترویج هنرهای اصیل منطقه در مدارس، دانشگاهها و مراکز فرهنگی، نقش مهمی در انتقال پایدار این میراث دارد. بهرهبرداری صحیح از فناوریها، این امکان را فراهم میکند تا میراث فرهنگی در قالبهای متنوع و جذاب، به نسلهای آینده منتقل شود و اثرگذاری آن در سطح ملی و بینالمللی افزایش یابد.
در مجموع، بهرهمندی از فناوریهای نوین و آموزشهای جامع، اصلیترین راهکار در تضمین پایایی فرهنگی و هویت منطقه است که در آینده، نقش اساسی در توسعه پایدار و انسجام اجتماعی خواهد داشت.
حفاظت و ترویج میراث فرهنگی، راهبردی است که اگر به صورت یکپارچه و هدفمند پیگیری شود، میتواند کلید موفقیت در توسعه منطقهای و ملی باشد. بهرهگیری از فناوریهای جدید، آموزش مستمر، مشارکت فعال مردم و سیاستهای راهبردی، مسیر را برای حفظ هویت فرهنگی و تقویت اتحاد منطقه هموار میسازد. این اقدامات، نه تنها میراث را زنده نگه میدارد، بلکه بستری مناسب برای توسعه اقتصادی و اجتماعی پایدار فراهم میکند.
انتهای خبر/
دیدگاهتان را بنویسید